disillusioning
/ˌdɪsɪˈluːʒənɪŋ/
dis-negation or removalillusionfalse belief-ingpresent participle suffix
verb (فعل)commonpast (گذشته): disillusionedpast participle (مفعولی): disillusioned-ing (حال): disillusioning3rd (سوم): disillusions
فعل — ناامید کردن
ناامید کردناز خواب بیدار کردنبیاعتقاد کردن
باعث شدن که کسی متوجه شود یک باور یا فکر اشتباه است.
Causing someone to realize that a belief or idea is false or mistaken.
«نتایج برای تیم ناامیدکننده بود.»
“The results were disillusioning for the team.”
«او به خاطر وعدههای نادرست ناامید شد.»
“He was disillusioned by the broken promises.”
تفاوت با واژههای مشابه
disappointing— ناامیدکننده
رایج. باعث ناراحتی یا انتظارات برآورده نشده میشود، تأثیر مشابه اما کمتر فکری.
Common. Causing sadness or unmet expectations, similar effect but less intellectual.