dispossessed
dis·pos·sessed/ˌdɪspəˈzɛst/
dis-negation / reversalpossessto have or own-edpast participle / adjective
adjective (صفت)formal
صفت — بیبضاعت
بیبضاعتمحروم شده از دارایی
از داشتن اموال، مالکیت یا حقوق محروم شده.
Having been deprived of possessions, property, or rights.
«خانوادههای بیبضاعت به دنبال پناهگاه بودند.»
“The dispossessed families sought shelter.”
«کشاورزان محروم از دارایی پس از جنگ زمینشان را از دست دادند.»
“Dispossessed farmers lost their land after the war.”
تفاوت با واژههای مشابه
deprived— محروم
رسمی. معنای کلی فقدان نیازمندیها یا حقوق، شبیه ولی گستردهتر.
Formal. General meaning of lacking necessities or rights, similar but broader.