epiglottis
ep·i·glot·tis/ˌɛpɪˈɡlɒtɪs/
epi-upon / overglottispart of the larynx
اسم — اپیگلوت
اپیگلوتبرچاکنای
یک تکه غضروف در پایه زبان که هنگام بلعیدن پایین میآید تا دهانه نای را بپوشاند.
A flap of cartilage at the root of the tongue, which is depressed during swallowing to cover the opening of the windpipe.
«اپیگلوت از ورود غذا به نای جلوگیری میکند.»
“The epiglottis prevents food from entering the trachea.”
«وقتی قورت میدهید، اپیگلوت شما پایین میآید.»
“When you swallow, your epiglottis moves down.”