equipoise
e·qui·poise/ˈɛkwɪpɔɪz/
equi-equalpoisebalance
noun (اسم)formal
اسم — تعادل
تعادلتوازن
حالت تعادل یا توازن، بهویژه میان نیروها یا تأثیرات مخالف.
A state of balance or equilibrium, especially between opposing forces or influences.
«وکیل در خلال مناظره شدید تعادل خود را حفظ کرد.»
“The lawyer maintained equipoise during the heated debate.”
«تعادل بین کار و زندگی برای سلامت مهم است.»
“Equipoise between work and life is important for health.”
تفاوت با واژههای مشابه
balance— تعادل
متداول. میتواند در بیشتر زمینههای تعادل جایگزین equipoise شود.
Common. Can replace 'equipoise' in most contexts describing balance or steadiness.