verb (فعل)commonpast (گذشته): extinguishedpast participle (مفعولی): extinguished-ing (حال): extinguishing3rd (سوم): extinguishes
فعل — خاموش کردن
خاموش کردنسکوت انداختن
باعث خاموش شدن آتش یا نور شدن.
Causes a fire or light to stop burning or shining.
«آتشنشان به سرعت آتش را خاموش میکند.»
“The firefighter extinguishes the fire quickly.”
«قبل از رفتن شمع را خاموش کرد.»
“He extinguished the candle before leaving.”
تفاوت با واژههای مشابه
quench— خاموش کردن
رایج. اغلب برای خاموش کردن آتش یا رفع تشنگی بهکار میرود.
Common. Often used for putting out fires or thirst; closely related meaning.