verb (فعل)formalpast (گذشته): fulminatedpast participle (مفعولی): fulminated-ing (حال): fulminating3rd (سوم): fulminates
فعل — منفجر شدن
منفجر شدنمحکوم کردن
حال استمراری فعل fulminate: منفجر شدن یا حمله کلامی شدید داشتن.
Present participle of fulminate: exploding violently or verbally attacking.
«آنها علیه سیاست جدید شدیداً اعتراض میکنند.»
“They are fulminating against the new policy.”
«بمب در دوردست در حال انفجار است.»
“The bomb is fulminating in the distance.”