verb (فعل)formalpast (گذشته): garrottedpast participle (مفعولی): garrotted-ing (حال): garroting3rd (سوم): garrots
فعل — خفه کرد
خفه کرددار زد
گذشته فعل به معنای خفه کردن کسی با سیم یا طناب.
(past tense) To have strangled someone with a wire or cord.
«او در حین سرقت خفه شد.»
“He was garrotted during the robbery.”
«قربانی به آرامی خفه شد.»
“The victim was garrotted quietly.”