grandeur
gran·deur/ˈɡræn.dʒər/
noun (اسم)formal
اسم — عظمت
عظمتشکوهبا شکوه بودن
کیفیت یا حالتی که نشاندهنده بزرگ و باشکوه بودن است
The quality or state of being magnificent or splendid
«عظمت قصر همه را تحت تأثیر قرار داد.»
“The grandeur of the palace impressed everyone.”
«آنها شکوه چشمانداز کوهستان را ستودند.»
“They admired the grandeur of the mountain landscape.”
تفاوت با واژههای مشابه
magnificence— شکوه
رسمی. برای تأکید بر زیبایی و شکوه چشمگیر به کار میرود و در بسیاری موارد قابل جایگزینی است.
Formal. Used to emphasize impressive beauty and splendor, very close in meaning and interchangeable in many contexts.
splendor— درخشندگی
رسمی یا ادبی. زیبایی درخشان و تأثیرگذار را برجسته میکند. معمولاً در زمینههای هنری یا معماری جایگزین خوبی است.
Formal or literary. Highlights brilliant beauty and impressiveness, often interchangeable with grandeur in artistic or architectural contexts.