hand
اسم — دست
بخشی از بدن در انتهای بازو که برای گرفتن و لمس کردن بهکار میرود.
The part of the body at the end of the arm, used for holding and touching.
«او برای پرسیدن سوال دستش را بالا برد.»
“He raised his hand to ask a question.”
«کتاب را محکم در دستش گرفت.»
“She held the book firmly in her hand.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. فقط به سطح داخلی دست اشاره دارد، نه کل دست؛ در معنی دست کامل قابل جایگزینی نیست.
Everyday. Refers specifically to the inner surface of the hand, not the whole hand; not interchangeable when meaning the whole hand.
غیررسمی/محاورهای. عمدتاً برای حیوانات استفاده میشود و بعضاً به شوخی برای انسان؛ در متنهای رسمی جایگزین نمیشود.
Informal/colloquial. Used mainly for animals, sometimes humorously for humans, but not interchangeable in formal contexts.
متضادها
اسم — یار
کسی که در کارهای دستی یا شغل مشخص کمک میکند.
A person who helps with manual work or a job.
«کشاورز برای برداشت محصول نیروی اضافی استخدام کرد.»
“The farmer hired extra hands for the harvest.”
«برای تمام کردن این کار به نیروی بیشتری نیاز داری.»
“You’ll need more hands to finish this job.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. به طور کلی برای هر کسی که کار میکند بهکار میرود؛ قابل جایگزینی وقتی منظور کمککار است.
Common. Refers broadly to any person who works; interchangeable when meaning a help or laborer.
رسمی. نشاندهنده مسئولیت و مهارت بیشتر نسبت به hand است؛ کامل جایگزین نمیشوند.
Formal. Implies more responsibility and skill than 'hand'; not fully interchangeable.
اسم — مهارت
مهارت یا توانایی فرد در انجام فعالیتی خاص.
A person’s skill or ability in a particular activity.
«او در نقاشی مهارت ثابتی دارد.»
“She has a steady hand in painting.”
«دست ثابت او در عمل جراحی کمک کرد.»
“His steady hand helped during surgery.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. به توانایی اشاره دارد و اغلب قابل جایگزینی است، هرچند hand بیشتر روی استعداد ذاتی یا مهارت جسمی تاکید دارد.
Common. Directly refers to ability and is often interchangeable, though 'hand' may emphasize natural talent or physical skill.
رسمی/غیررسمی. به توانایی طبیعی اشاره دارد؛ همیشه قابل جایگزینی نیست چون hand ممکن است به مهارت یادگرفته شده اشاره کند.
Formal/informal. Refers to natural aptitude; not always interchangeable as hand can imply practiced skill.
متضادها
فعل — دادن
دادن یا پس دادن چیزی به کسی با دست.
To give or pass something to someone using the hand.
«لطفاً نمک را به من بده.»
“Please hand me the salt.”
«او کتاب را پس به او داد.»
“He handed the book back to her.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. برای دادن چیزی به دیگران به طور کلی بهکار میرود؛ در اکثر موارد جایگزین hand میشود.
Common. Used broadly for giving something to another person; interchangeable with hand in most physical transfer contexts.
بسیار معمول. فعل کلی برای انتقال مالکیت؛ جایگزین است اما hand انتقال فیزیکی را تاکید میکند.
Very common. General verb for transferring possession; interchangeable but 'hand' implies physical handing over.
فعل — تحویل دادن
رسماً یا به شکل قانونی یا رسمی دادن به کسی.
To deliver formally or officially to someone.
«دیروز استعفایش را تحویل داد.»
“He handed in his resignation yesterday.”
«لطفاً فرم درخواست را به میز پذیرش تحویل دهید.»
“Please hand the application form to the front desk.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در بافتهای رسمی مانند ارائه مدارک بهکار میرود؛ همیشه در حالتی غیررسمی قابل جایگزینی نیست.
Formal. Used in official contexts like submitting documents; not always interchangeable in casual contexts.
رسمی/معمولی. به تحویل رسمی اشاره میکند؛ در تحویل رسمی قابل جایگزینی است.
Common/formal. Implies official delivery or handover; interchangeable in formal handing over.