فعل — به خطر انداختن
کسی یا چیزی را در معرض خطر، آسیب یا شکست قرار دادن.
To put someone or something into a situation in which there is a danger of loss, harm, or failure.
«اقدامات بیپروا او میتواند حرفهاش را به خطر اندازد.»
“His reckless actions could jeopardise his career.”
«ما نباید آینده فرزندانمان را به خطر بیندازیم.»
“We must not jeopardise our children's future.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به شدت قابل تعویض با 'jeopardise' در زمینه به خطر انداختن چیزی. 'Smoking endangers your health' کار میکند، همانطور که 'Smoking jeopardises your health' نیز کار میکند.
Formal. Strongly interchangeable with 'jeopardise' in contexts of putting something at risk. 'Smoking endangers your health' works, as does 'Smoking jeopardises your health.'
رایج. اغلب به معنای یک قصد فعال و مستقیم برای ایجاد آسیب، یا قریبالوقوع بودن آسیب است. 'The storm threatened the small boats' با 'The storm jeopardised the small boats' متفاوت است (که به معنای به خطر انداختن آنهاست، نه لزوماً آسیب فعال).
Common. Often implies a direct, active intention to cause harm, or that harm is imminent. 'The storm threatened the small boats.' is different from 'The storm jeopardised the small boats' (which implies it put them at risk, not necessarily actively harmed them).