noun (اسم)common
اسم — حکم
حکمقضاوت
توانایی اتخاذ تصمیمات سنجیده یا رسیدن به نتایج منطقی.
The ability to make considered decisions or come to sensible conclusions.
«او در برخورد با مشکل قضاوت درستی نشان داد.»
“She showed good judgement in handling the problem.”
«قضاوت او تحت تاثیر احساسات بود.»
“His judgement was clouded by emotions.”
تفاوت با واژههای مشابه
decision— تصمیم
متداول. معنای مرتبط ولی 'judgement' بر ارزیابی تمرکز دارد و 'decision' بر انتخاب.
Common. Related meaning but 'judgement' emphasizes evaluation, 'decision' emphasizes choice.