1noun (اسم)commonplural (جمع): lodgings
اسم — اقامتگاه
اقامتگاهمحل اقامت موقت
مکانی که فرد به طور موقت در آن اقامت میکند، مانند اتاق یا خانه کوچک.
A place where someone stays temporarily, such as a room or small house.
«آنها اقامتگاهی نزدیک ساحل برای آخر هفته پیدا کردند.»
“They found lodging near the beach for the weekend.”
«اقامت در تعطیلات میتواند گران باشد.»
“Lodging can be expensive during holidays.”
2verb (فعل)commonpast (گذشته): lodgedpast participle (مفعولی): lodged-ing (حال): lodging3rd (سوم): lodges
فعل — اقامت دادن
اقامت دادنمحل دادن
دادن یا اجاره دادن محل اقامت.
Providing or renting out a place to stay.
«خانواده برای شب به مهمانان محل اقامت دادند.»
“The family lodged the guests for the night.”
«او در خانه دوستی اقامت کرد.»
“He lodged at a friend's house.”