native
صفت — اصلی
مرتبط با جایی که فرد در آن متولد یا بزرگ شده است.
Associated with the place where a person was born or grew up.
«او انگلیسی زبان مادری است.»
“He is a native speaker of English.”
«گیاهان بومی این منطقه در هوای خشک خوب رشد میکنند.»
“The native plants of this area survive well in dry weather.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. برای افراد یا اشیاء بومی یک منطقه به کار میرود.
Everyday. Used for people or things originating from a particular place.
رسمی. به مردم یا گونههای اصلی یک منطقه اشاره دارد، علمی یا فرهنگیتر.
Formal. Refers to original peoples or species of a region, more scientific or cultural.
متضادها
اسم — اهل
فردی که در مکان خاصی متولد شده است.
A person born in a particular place.
«او اهل کانادا است.»
“She is a native of Canada.”
«اهالی محلی با گرمی از مهمانان استقبال کردند.»
“The natives welcomed the visitors warmly.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به افراد یک منطقه یا جامعه خاص گفته میشود.
Everyday. Refers to people from a specific area or community.