obedient
o·be·di·ent/əˈbiːdiənt/
ob-toward, against-edi-to follow-entcharacterized by
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more obedientsuperlative (عالی): most obedient
صفت — مطیع
مطیعفرمانبردارواجبالاطاعه
کسی که مایل یا آماده است از قوانین یا دستورات اطاعت کند
willing to obey or comply with rules or commands
«سگ فرمانبردار همه دستورات مربی را اجرا کرد.»
“The obedient dog followed all the trainer's commands.”
«انتظار میرود کودکان در مدرسه مطیع باشند.»
“Children are expected to be obedient at school.”
تفاوت با واژههای مشابه
compliant— مطیع
رسمی. در متون رسمی یا حقوقی برای توصیف پیروی از قوانین استفاده میشود.
Formal. Generally interchangeable in formal or legal contexts to describe willingness to follow rules.
submissive— تسلیمپذیر
غیررسمی. دلالت بر تسلیم شدن دارد و گاهی بار منفی دارد؛ زمانی قابل جایگزینی است که رفتار تسلیمشونده مدنظر باشد.
Informal. Suggests readiness to yield or submit, sometimes with a negative connotation; interchangeable only when emphasizing yielding behavior.