rebellious
صفت — متمرد
تمایل به مخالفت و نافرمانی از قدرت یا قوانین داشتن.
Showing a desire to resist control or authority; disobedient.
«کودک متمرد از پیروی قوانین سرپیچی کرد.»
“The rebellious child refused to follow the rules.”
«در دوران جوانی به خاطر روحیه متمردش شناخته میشد.»
“She was known for her rebellious spirit during youth.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معنای مشابه با تأکید بر مقاومت آشکار؛ جایگزین مناسب rebellous در مواردی مثل «یک نوجوان متمرد».
Everyday. Similar meaning, emphasizing open resistance; can replace 'rebellious' when focusing on bold defiance—'a defiant teenager' works well.
رسمی. غالباً در محیط کاری یا نظامی برای توصیف نافرمانی به کار میرود؛ کمتر در مکالمه روزمره استفاده میشود.
Formal. Specifically used in workplace or military contexts to describe refusal to obey orders; less common in casual speech.