defiant
صفت — تندخو
نشاندهندهٔ مقاومت جسورانه در برابر قدرت یا کنترل؛ امتناع از اطاعت کردن.
Showing a bold resistance to authority or control; refusing to obey.
«کودک سرکش حاضر نشد معذرت بخواهد.»
“The defiant child refused to apologize.”
«او به معلم سختگیر نگاهی نافرمانانه انداخت.»
“She gave a defiant look to the strict teacher.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی و غیررسمی. قابل جایگزینی با defiant به خصوص درباره مقاومت در برابر قدرت، مثل «یک نوجوان سرکش». کمتر برای اشاره به حالتهای لحظهای به کار میرود.
Formal and informal. Interchangeable with 'defiant' especially when describing resistance to authority, for example, 'a rebellious teenager'. Less used for momentary gestures.
رسمی. به معنای امتناع از اطاعت در زمینههای نظامی یا کاری. در محیطهای غیررسمی جایگزین نیست.
Formal. Means refusing to obey orders, often used in military or workplace contexts. Not interchangeable in casual settings.
روزمره. به معنای نشان دادن مخالفت کلی؛ میتواند مقاومت جسمی یا معنوی باشد. شدت آن نسبت به defiant کمتر است.
Everyday. General term for showing opposition; can describe physical or abstract opposition. Less strong in tone than 'defiant'.