occlusion
oc·clu·sion/əˈkluːʒən/
noun (اسم)technical
اسم — انسداد
انسدادبستن
مسدود شدن یا بستن یک مسیر، به ویژه رگهای خونی یا راههای تنفسی.
The blocking or closing of a passage, especially blood vessels or airways.
«پزشک انسدادی در شریان یافت.»
“The doctor detected an occlusion in the artery.”
«انسداد دندانی به نحوه قرارگیری دندانها اشاره دارد.»
“Dental occlusion refers to the alignment of teeth.”