orator
اسم — سخنران
فردی که با مهارت و بیان قوی در جمع سخنرانی میکند.
A person who delivers speeches in public, especially with skill and eloquence.
«خطیب با سخنرانی قدرتمندش مخاطبان را مجذوب کرد.»
“The orator captivated the audience with his powerful speech.”
«او به خطیب مشهوری تبدیل شد که سخنرانیهای الهامبخشی داشت.»
“She became a famous orator known for her inspiring talks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاحی عمومی برای هر کسی که در جمع صحبت میکند. فقط به طور کلی قابل جایگزینی با orator است، چون orator مهارت و رسمیت بیشتری دارد.
Common. A general term for anyone who talks in public, interchangeable with 'orator' only in broad contexts but 'orator' implies more skill and formality.
رسمی. اشاره به کسی که درس یا سخنرانی آموزشی میدهد. وقتی روی مهارت سخنرانی تأکید است جایگزین orator نیست.
Formal. Refers specifically to someone who gives lectures, often in educational settings. Not interchangeable with 'orator' when emphasizing public speaking skills or formal speeches.