verb (فعل)formalpast (گذشته): ordainedpast participle (مفعولی): ordained-ing (حال): ordaining3rd (سوم): ordains
فعل — مقرر کردن
مقرر کردنتعیین کردنروحانی کردن
به طور رسمی بر قرار کردن یا ذخیره کردن، به ویژه در زمینه مذهبی و مانند واگذاری مقام کشیشی.
To officially establish or decree, especially religiously, such as making someone a priest.
«او سال گذشته کشیش شد.»
“He was ordained as a minister last year.”
«پادشاه قوانین جدیدی مقرر کرد.»
“The king ordained new laws.”
تفاوت با واژههای مشابه
consecrate— موعود کردن (روحانی)
رسمی است. اصطلاح مخصوص مذهبی برای مقدس کردن.
Formal. Specifically religious term for making someone holy or priestly.