original context
o·rig·i·nal con·text/əˈrɪdʒənəl ˈkɑntɛkst/
noun (اسم)commonplural (جمع): original contexts
اسم — بافت اصلی
بافت اصلیزمینهٔ اولیه
موقعیت یا شرایطی که چیزی نخست در آن پدیدار شده یا رخ داده است.
The situation or setting in which something first appeared or happened.
«این نقلقول را در بافت اصلیاش بخوانید.»
“Read the quote in its original context.”
«این شوخی بیرون از زمینهٔ اولیهاش معنایش را از دست میدهد.»
“The joke loses meaning outside its original context.”