orphic
or·phic/ˈɔːrfɪk/
adjective (صفت)literarycomparative (تفضیلی): more orphicsuperlative (عالی): most orphic
صفت — اورفی
اورفیاسرارآمیزعرفانی
مرموز و برانگیزاننده تفکر عمیق، معمولاً مرتبط با اورفئوس باستان یا شعر عرفانی.
Mysterious and inspiring profound thought, often related to ancient Orpheus or mystical poetry.
«ابیات شاعر ویژگی عرفانی داشت.»
“The poet’s verses had an orphic quality.”
«او به نوشتههای عرفانی و مرموز جذب شد.»
“He was drawn to orphic and mystical writings.”
تفاوت با واژههای مشابه
mystical— مرموز
رایج. به معنای کلی مرموز یا معنوی است، مشابه orphic اما کمتر خاص.
Common. Refers broadly to mysterious or spiritual qualities, similar to orphic but less specific to Orpheus.