ossuary
os·su·a·ry/ˈɒsjʊəri/
noun (اسم)formalplural (جمع): ossuaries
اسم — استخواندان
استخواندانمحل استخوانها
ظرف یا محلی که استخوانهای مردگان در آن نگهداری میشود، معمولاً پس از پوسیدگی گوشت.
A container or place where bones of dead people are kept, often after the flesh has decomposed.
«باستانشناسان استخواندانی باستانی پر از استخوان پیدا کردند.»
“The archaeologists found an ancient ossuary full of bones.”
«استخواندانها برای نگهداری بقایای اسکلتی در قبرستانهای قدیمی استفاده میشدند.»
“Ossuaries were used to store skeletal remains in old cemeteries.”