verb (فعل)commonpast (گذشته): oustedpast participle (مفعولی): ousted-ing (حال): ousting3rd (سوم): ousts
فعل — برکناری
برکناریاخراج
عمل بیرون کردن یا به زور خارج کردن کسی از موقعیت یا مکان.
The act of removing or expelling someone from a position or place.
«مدیرعامل مسئولان فاسد را برکنار میکرد.»
“The CEO was ousting the corrupt officials.”
«برکناری رهبر میتواند به بیثباتی سیاسی منجر شود.»
“Ousting a leader can lead to political instability.”
تفاوت با واژههای مشابه
expelling— اخراج کردن
رسمی. به معنی مجبور کردن کسی به رفتن است، در متون رسمی قابل جایگزینی است.
Formal. Means forcing someone to leave, interchangeable in formal contexts.