verb (فعل)commonpast (گذشته): expelledpast participle (مفعولی): expelled-ing (حال): expelling3rd (سوم): expels
فعل — اخراج کردن
اخراج کردنراندن
عمل بیرون کردن رسمی کسی از مکانی یا سازمانی.
The act of officially forcing someone to leave a place or organization.
«مدرسه دانشآموزان را به خاطر تقلب اخراج میکند.»
“The school is expelling students for cheating.”
«او بهخاطر رفتار نامناسب با اخراج از باشگاه مواجه شد.»
“He faced expelling from the club due to misconduct.”
تفاوت با واژههای مشابه
ejecting— اخراج کردن
رایج. در موارد اخراج اجباری جایگزین است.
Common. Interchangeable in cases of forcible removal.