outlander
out·land·er/ˈaʊtˌlændər/
out-outsidelandterritory-erperson who
noun (اسم)commonplural (جمع): outlanders
اسم — خارجی
خارجیغریبهبیگانه
شخصی که از کشور یا منطقهای دیگر میآید؛ غریبه یا بیگانه.
A person who comes from another country or region; a foreigner or stranger.
«غریبه با گرمی توسط اهالی روستا استقبال شد.»
“The outlander was welcomed warmly by the villagers.”
«بیگانگان اغلب سازگاری با آداب جدید برایشان دشوار است.»
“Outlanders often find it hard to adapt to new customs.”
تفاوت با واژههای مشابه
foreigner— خارجی
اصطلاح متداول برای کسی از کشور دیگر و اغلب قابل تعویض با outlander.
Common, standard term for someone from another country, often interchangeable with 'outlander'.
stranger— غریبه
اشاره به کسی ناشناس؛ در برخی زمینهها قابل تعویض است.
Refers to someone unknown or unfamiliar; interchangeable in some contexts.