noun (اسم)commonplural (جمع): peakers
اسم — کاملترین، اوجگیرنده
کاملترین، اوجگیرنده
کسی یا چیزی که به بالاترین نقطه یا اوج میرسد.
A person or thing that reaches the highest point or peak.
«دوندۀ مسابقه بهترین سرعت را داشت.»
“The runner was the peaker of the race.”
«مصرف برق در ساعات اوج افزایش مییابد و نیروگاههای اوج مصرف شروع به کار میکنند.»
“Electricity demand tends to rise for peak hours and the peaker plants start.”
تفاوت با واژههای مشابه
topper— بالاترین
محاورهای. برای کسی یا چیزی در بالاترین موقعیت بهکار میرود اما رسمی یا رایج به اندازه peaker نیست.
Informal. Refers to someone or something at the top but less formal or common than 'peaker'. Works in casual conversation.