صفت — پنتیکاستی
مربوط به یا نشاندهنده یک جنبش مسیحی پروتستان که بر تجربه مستقیم شخصی از خدا از طریق روحالقدس تأکید دارد، که اغلب با تکلم به زبانها و شفای الهی مشخص میشود.
Relating to or denoting a Protestant Christian movement that emphasizes direct personal experience of God through the Holy Spirit, often characterized by speaking in tongues and divine healing.
«او به یک کلیسای پنتیکاستی میرود.»
“She attends a Pentecostal church.”
«باورهای پنتیکاستی در مرکز ایمان آنها قرار دارد.»
“Pentecostal beliefs are central to their faith.”
اسم — پنتیکاستی
عضوی از کلیسا یا جنبش پنتیکاستی.
A member of a Pentecostal church or movement.
«بسیاری از پنتیکاستیها به هدایای روحانی اعتقاد دارند.»
“Many Pentecostals believe in spiritual gifts.”
«پنتیکاستیها برای یک جلسه احیا جمع شدند.»
“The Pentecostals gathered for a revival meeting.”