planting
plant·ing/ˈplɑːn.tɪŋ/
plantto put a seed or plant into the ground-ingpresent participle / continuous
noun (اسم)common
اسم — کاشت
کاشتنشا کاری
عمل کاشت بذر یا گیاه در زمین برای رشد.
The action or process of putting seeds or plants into the ground to grow.
«بهار بهترین زمان برای کاشت است.»
“Spring is the best time for planting.”
«آنها در پارک درخت میکارند.»
“They are planting trees in the park.”
تفاوت با واژههای مشابه
sowing— کاشت بذر
متداول. به پاشیدن بذر اشاره دارد، مرتبط اما لزوماً همان planting نیست.
Common. Specifically refers to scattering seeds, related but not always identical to planting.