verb (فعل)commonpast (گذشته): praisedpast participle (مفعولی): praised-ing (حال): praising3rd (سوم): praises
فعل — تحسین کردن
تحسین کردنستایش کردن
تقدیر یا تحسین کسی یا چیزی را ابراز کردن؛ زمان گذشته فعل praise.
Expressed approval or admiration for someone or something; past tense of praise.
«معلم کار دانشآموز را تحسین کرد.»
“The teacher praised the student’s work.”
«او به خاطر مهربانیاش ستایش شد.»
“She was praised for her kindness.”
تفاوت با واژههای مشابه
commended— تعریف کرده
متداول. تحسین رسمی یا توصیه است و در زمینههای رسمی با praised قابل جایگزینی است.
Common. Formal approval or recommendation, often interchangeable with praised in formal contexts.