precipitated
pre·cip·i·tat·ed/prɪˈsɪpɪteɪtɪd/
pre-beforecipithead, fall-ateverb suffix-edpast tense marker
verb (فعل)formalpast (گذشته): precipitatedpast participle (مفعولی): precipitated-ing (حال): precipitating3rd (سوم): precipitates
فعل — باعث شدن
باعث شدنشتاب دادن
باعث وقوع ناگهانی یا غیرمنتظره چیزی شدن.
Caused something to happen suddenly or unexpectedly.
«این اعلام ناگهانی یک بحران ایجاد کرد.»
“The announcement precipitated a crisis.”
«بارانهای شدید باعث سیل در منطقه شدند.»
“Heavy rains precipitated flooding in the area.”
تفاوت با واژههای مشابه
triggered— آغاز کرد
رایج. Triggered تأکید بر علت و معلول دارد؛ precipitated شروع ناگهانی یا زودهنگام را میرساند.
Common. Triggered emphasizes cause and effect, often for events; precipitated implies a sudden or early onset.