rumble
rum·ble/ˈrʌm.bəl/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): rumbledpast participle (مفعولی): rumbled-ing (حال): rumbling3rd (سوم): rumbles
فعل — غُر غُر کردن
غُر غُر کردنغُژغُژ کردن
ایجاد صدای عمیق، پیوسته و بم که معمولاً از رعد یا اشیای سنگین ناشی میشود.
To make a deep, continuous, low sound often caused by thunder or heavy objects.
«رعد در دوردست غُرغُر کرد.»
“Thunder rumbled in the distance.”
«کامیون در جاده غژغژ کرد.»
“The truck rumbled down the road.”
تفاوت با واژههای مشابه
growl— غرغر کردن
روزمره. در توصیف صداهای بم از حیوانات یا موتور قابل جایگزین است.
Everyday. Interchangeable when describing low continuous sounds from animals or engines.
2noun (اسم)common
اسم — غُرغُر
غُرغُرغرش
صدای عمیق، پیوسته و بم.
A deep, continuous low sound.
«قبل از انفجار صدای غژغژ شنیدیم.»
“We heard a rumble before the explosion.”
«غرش قطار زمین را لرزاند.»
“The rumble of the train shook the ground.”
تفاوت با واژههای مشابه
roar— غرش
رایج. برای توصیف صداهای بلند و عمیق قابل جایگزین است.
Common. Interchangeable for describing loud, deep continuous sounds.