runneth
فعل — میدود (کهن)
شکل سوم شخص مفرد مضارع اخباری فعل 'run' در انگلیسی کهن.
Archaic third person singular present indicative form of 'run'.
«خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود. او مرا در چمنزارهای سبز میخواباند: او مرا به کنار آبهای آرام هدایت میکند. او جانم را تازه میکند: او مرا به خاطر نامش در مسیرهای راستی هدایت میکند. آری، اگرچه در دره سایه مرگ گام بردارم، از هیچ شری نخواهم ترسید: زیرا تو با منی؛ عصا و چوبدستی تو مرا تسلی میدهد. تو در حضور دشمنانم برایم سفرهای میگسترانی: سرم را با روغن مسح میکنی؛ جامم لبریز است. یقیناً نیکویی و رحمت تمام ایام زندگیام به دنبال من خواهند بود: و تا ابد در خانه خداوند ساکن خواهم شد.»
“The Lord is my shepherd; I shall not want. He maketh me to lie down in green pastures: he leadeth me beside the still waters. He restoreth my soul: he leadeth me in the paths of righteousness for his name's sake. Yea, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil: for thou art with me; thy rod and thy staff they comfort me. Thou preparest a table before me in the presence of mine enemies: thou anointest my head with oil; my cup runneth over. Surely goodness and mercy shall follow me all the days of my life: and I will dwell in the house of the Lord for ever.”
«جایی که آب زلال و سرد جاری میشود.»
“Where the water runneth clear and cold.”