semblance
sem·blance/ˈsɛm.bləns/
noun (اسم)formal
اسم — ظاهر
ظاهرشباهت ظاهری
ظاهر یا شکل ظاهری چیزی، به خصوص زمانی که واقعیت متفاوت باشد.
An outward appearance or apparent form of something, especially when the reality is different.
«در اتاق آشفته ظاهری از نظم وجود داشت.»
“There was a semblance of order in the chaotic room.”
«در طول بحران ظاهری از آرامش حفظ کرد.»
“He kept up a semblance of calm during the crisis.”
تفاوت با واژههای مشابه
appearance— ظاهر
رایج. وقتی چیزی طوری به نظر میرسد، گاهی گمراهکننده.
Common. Used when something looks a certain way, sometimes misleadingly.