1adjective (صفت)common
صفت — تیز صدا
تیز صدازیرگوینده صدای گوشخراش
ایجاد صدایی بسیار تیز، زیر و گوشخراش.
Producing a very sharp, high-pitched, piercing sound.
«صدای زیر گوشهای من را آزار داد.»
“The shrilling noise hurt my ears.”
«او جیغی زیر و بلند کشید.»
“She let out a shrilling scream.”
تفاوت با واژههای مشابه
piercing— تیز و گوشخراش
رایج. در بسیاری از زمینهها به جای shrilling با معنی صدای زیر استفاده میشود، مثلاً 'جیغ گوشخراش'.
Common. Interchangeable in many contexts describing high-pitched sounds, e.g. 'piercing scream' instead of 'shrilling scream'.
متضادها
2verb (فعل)commonpast (گذشته): shrilledpast participle (مفعولی): shrilled-ing (حال): shrilling3rd (سوم): shrills
فعل — جیغ کشیدن
جیغ کشیدنزیر زدن
صورت حال فعل 'shrill' به معنی ایجاد صدایی تیز و گوشخراش.
Present participle of 'shrill', meaning to make a high-pitched, piercing sound.
«پرنده به شدت زیر میزند.»
“The bird is shrilling loudly.”
«او از ترس جیغ میکشید.»
“She was shrilling in fear.”