sone
/soʊn/
noun (اسم)technicalplural (جمع): sones
اسم — سون (واحد بلندی صدا)
سون (واحد بلندی صدا)
واحدی برای اندازهگیری بلندی صدای درکشده، برابر با بلندی صدای یک تن ۱۰۰۰ هرتزی با شدت ۴۰ دسیبل بالاتر از آستانه شنوایی شنونده.
A unit of perceived loudness, equal to the loudness of a 1000-hertz tone at 40 decibels above the listener's threshold of hearing.
«سطح صدا بر حسب سون اندازهگیری شد.»
“The sound level was measured in sones.”
«یک سون معادل ۴۰ فون در ۱۰۰۰ هرتز است.»
“One sone is equivalent to 40 phons at 1000 Hz.”