sonorous
son·o·rous/ˈsɒn.ər.əs/
son-sound-orousfull of
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more sonoroussuperlative (عالی): most sonorous
صفت — پرطنین
پرطنینخوشآوابصدا
دارای صدایی عمیق، پر و غنی.
Having a deep, full, and rich sound.
«او با صدایی پرطنین صحبت کرد.»
“He spoke in a sonorous voice.”
«زنگ خوشآوا در سراسر دره طنین انداخت.»
“The sonorous bell echoed across the valley.”
تفاوت با واژههای مشابه
resonant— طنینانداز
رسمی. بر کیفیت واضح و طنینانداز تاکید دارد، اغلب قابل تعویض است.
Formal. Emphasizes clear, echoing quality, often interchangeable.
rich— غنی
رایج. به صدای کامل و خوشایند اشاره دارد؛ در بسیاری از زمینهها قابل تعویض است.
Common. Refers to full, pleasing sound; interchangeable in many contexts.