resonant
res·o·nant/ˈrɛzənənt/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more resonantsuperlative (عالی): most resonant
صفت — طنیندار
طنیندارپرطنین
صدای عمیق، شفاف و مداوم تولید کننده یا توانمند در تولید آن.
Producing or capable of producing a deep, clear, and continuing sound.
«صدای پرطنین سالن را پر کرد.»
“The resonant voice filled the hall.”
«صدای طنیندار زنگ از دور شنیده میشد.»
“The resonant sound of the bell was heard far away.”
تفاوت با واژههای مشابه
echoing— تکرار کننده صدا
رسمی. برای صداهایی که واضح تکرار میشوند به کار میرود.
Formal. Used for sounds that repeat or reverberate clearly.