resonance
اسم — طنین
صدای عمیق، پر و طنینانداز که از ارتعاش تولید میشود.
A deep, full, and reverberating sound produced by vibration.
«طنین ویولن سالن را پر کرد.»
“The resonance of the violin filled the hall.”
«اتاق دارای طنین خوبی برای موسیقی است.»
“The room has good resonance for music.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. به بازتاب صدا اشاره دارد؛ resonance همچنین به کیفیت و غنای ارتعاش اشاره میکند، پس دقیقاً یکسان نیستند.
Common. Refers to sound reflection; resonance also includes vibration quality and richness of tone, so not identical.
اسم — رزونانس
تقویت یا طولانی شدن صدا به وسیله بازتاب یا ارتعاش اجسام اطراف.
The reinforcement or prolongation of sound by reflection or vibration of surrounding objects.
«رزونانس در بدنه گیتار صدا را تقویت میکند.»
“Resonance in the guitar body enhances the sound.”
«معماران هنگام طراحی سالنهای کنسرت رزونانس را در نظر میگیرند.»
“Architects consider resonance when designing concert halls.”