verb (فعل)commonpast (گذشته): spewedpast participle (مفعولی): spewed-ing (حال): spewing3rd (سوم): spews
فعل — فوران کرد
فوران کردپرتاب کرد
مادهها، مایعات یا گازها را به زور و شدت بیرون ریختن یا خارج کردن.
Ejected or expelled forcefully, especially liquids, gases, or substances.
«آتشفشان لاوا و خاکستر بیرون داد.»
“The volcano spewed lava and ash.”
«او با عصبانیت حرفهای تند زد.»
“He spewed out angry words.”
تفاوت با واژههای مشابه
vomited— استفراغ کرد
روزمره. به بیرون آوردن محتویات معده اشاره دارد، خاصتر از spew.
Everyday. Refers to expulsion of stomach contents, more specific than spew.