noun (اسم)formal
اسم — لطافت
لطافتنرمیظرافت
کیفیت رفتار خوشایند، بااعتمادبهنفس و باوقار.
The quality of being charming, confident, and elegant in manner.
«لطافت او باعث شد در مهمانی دوستان زیادی پیدا کند.»
“His suavity won him many friends at the party.”
«او وضعیت را با لطافت و تدبیر فراوان مدیریت کرد.»
“She handled the situation with great suavity and tact.”
تفاوت با واژههای مشابه
charm— جذابیت
متداول است. معنای مشابه در رفتار اجتماعی، زمانی که به رفتار خوشایند اشاره دارد قابل جایگزین است.
Common. Similar meaning in social behavior, interchangeable when referring to pleasant manners.
politeness— ادب
روزمره است. در ادب مشترک اما کمتر بر ظرافت تأکید دارد؛ همیشه قابل جایگزین نیست.
Everyday. Overlaps with suavity in manners but less focused on elegance; not always interchangeable.