sublime
sub·lime/səˈblaɪm/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more sublimesuperlative (عالی): most sublime
صفت — والا
والابزرگعالی
چیزی که بسیار عالی یا زیباست و تحسین یا شگفتی برمیانگیزد.
Of very great excellence or beauty inspiring awe or admiration.
«نمای کوه بسیار دلانگیز بود.»
“The view from the mountain was sublime.”
«او سخنرانی بسیار باشکوهی ارائه داد.»
“She delivered a speech of sublime beauty.”
تفاوت با واژههای مشابه
exalted— مرتفع
رسمی/ادبی. برای صفات یا جایگاه بلند مرتبه استفاده میشود و انتزاعیتر از sublime است.
Formal/literary. Often used for elevated qualities or status. More abstract than 'sublime'.
majestic— باشکوه
رسمی/معمولی. جلال و زیبایی چشمگیر را نشان میدهد، مناسب طبیعت یا هنر.
Formal/common. Highlights grandeur and impressive beauty, suitable for nature or art.