substantiates
sub·stan·ti·ates/səbˈstænʃieɪts/
sub-under, belowstantto stand-iateto make or cause-sthird person present singular
verb (فعل)formalpast (گذشته): substantiatedpast participle (مفعولی): substantiated-ing (حال): substantiating3rd (سوم): substantiates
فعل — اثبات کردن
اثبات کردنتأیید کردن
ارائه دلیل یا مدرک برای تأیید یک ادعا (صورت سوم شخص فعل substantiate).
Provides evidence or proof to support a claim (third person singular present of substantiate).
«دانشمند نظریهاش را با آزمایشها اثبات میکند.»
“The scientist substantiates her theory with experiments.”
«او ادعاهایش را با مدارک رسمی تأیید میکند.»
“He substantiates his claims with official documents.”
تفاوت با واژههای مشابه
prove— اثبات کردن
رایج. اصطلاح کلی برای نشان دادن حقیقت است؛ substantiate حالت رسمیتر یا با مدارک دقیقتر دارد.
Common. General term for showing truth; 'substantiate' suggests official or detailed evidence.