timar
ti·mar/tɪˈmɑːr/
noun (اسم)formalplural (جمع): timars
اسم — تیمار
تیماروقفه زمین
نوعی زمین اعطایی در امپراتوری عثمانی که به سوارکاران در ازای خدمت نظامی داده میشد.
A land grant in the Ottoman Empire given to cavalrymen in exchange for military service.
«او به خاطر خدمتش یک تیمار به عنوان زمین دریافت کرد.»
“He was rewarded with a timar for his service.”
«دارندگان تیمار موظف به تأمین سرباز برای امپراتوری بودند.»
“Timar holders had to provide soldiers for the empire.”