toothier
tooth·i·er/ˈtuːθiɚ/
tootha tooth or teeth-yfull of or characterized by-ercomparative form
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): toothiersuperlative (عالی): toothiest
صفت — دنداندارتر
دنداندارترپر دندانتر
دندانهای بیشتر یا بزرگتر داشتن؛ دندانهای قابلتوجه یا برجسته داشتن.
Having more or larger teeth; having prominent or noticeable teeth.
«لبخندش پس از کار دندانپزشکی دنداندارتر از قبل شده بود.»
“His smile was toothier than before after the dental work.”
«مجسمه قدیمیتر لبخندی پر دندانتر از جدید داشت.»
“The older sculpture had a toothier grin than the new one.”