verb (فعل)commonpast (گذشته): twingedpast participle (مفعولی): twinged-ing (حال): twinging3rd (سوم): twinges
فعل — ماهله کردن
ماهله کردناحساس درد ناگهانی
گذشته فعل twinge؛ احساس درد یا هیجان ناگهانی و شدید.
Past tense of twinge; felt a sudden sharp pain or emotion.
«وقتی پایش را حرکت داد ماهله کرد.»
“He twinged when he moved his leg.”
«پس از اشتباه احساس عذاب وجدان ناگهانی کرد.»
“She twinged with guilt after the mistake.”
تفاوت با واژههای مشابه
ached— درد گرفتن
روزمره. درد مستمر یا کندتر را توصیف میکند، کمتر تیز نسبت به twinged.
Everyday. May describe ongoing or dull pain, less sharp than 'twinged'.