noun (اسم)formal
اسم — بیایمانی
بیایمانیکفر
عدم وجود یا امتناع از باور، به ویژه در زمینه مذهبی؛ شک یا بیاعتقادی.
Lack or refusal of belief, especially in a religious context; disbelief.
«بیایمانی او باعث درگیری با خانوادهاش شد.»
“His unbelief caused conflict with his family.”
«بیایمانی موضوع رایجی در ادبیات است.»
“Unbelief is a common theme in literature.”
تفاوت با واژههای مشابه
disbelief— عدم باور
رایج. به معنی فقدان باور در چیزی، مخصوصاً دین است.
Common. Means lack of belief in something, especially facts or religion.