unchallenged
un·chal·lenged/ʌnˈtʃælɪndʒd/
un-notchallengeto dispute or question-edpast participle / adjective form
adjective (صفت)formal
صفت — بیچالش
بیچالشبیرقیب
بدون شک یا مخالفت؛ پذیرفته شده بدون پرسش یا اعتراض.
Not disputed or opposed; accepted as true or valid without question.
«او به عنوان بهترین بازیکن بیرقیب باقی ماند.»
“She remained unchallenged as the best player.”
«اقتدار او بدون مخالفت باقی ماند.»
“His authority went unchallenged.”
تفاوت با واژههای مشابه
uncontested— بیچالش
رسمی. به معنی بدون اعتراض، در برخی موارد با 'unchallenged' قابل جایگزینی.
Formal. Means not disputed, interchangeable in some contexts with 'unchallenged'.