underage
un·der·age/ˌʌndərˈeɪdʒ/
under-belowageyears lived
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more underagesuperlative (عالی): most underage
صفت — زیر سن قانونی
زیر سن قانونیکمسن
زیر سن قانونی برای انجام بعضی فعالیتها یا حقوق خاص.
Below the legal age for certain activities or rights.
«باشگاه مشتریان زیر سن قانونی را قبول نمیکند.»
“The club does not admit underage customers.”
«او بهخاطر فروش الکل به فرد زیر سن قانونی دستگیر شد.»
“He was arrested for selling alcohol to an underage person.”
تفاوت با واژههای مشابه
minor— کودک، زیر سن قانونی
رایج. تقریباً مترادف است و مخصوص زمینههای حقوقی استفاده میشود.
Common. Almost synonymous, used especially for legal contexts.