unsubstantial
un·sub·stan·tial/ʌnˈsʌbstænʃəl/
un-negation / notsubstantiallarge, important, or strong
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more unsubstantialsuperlative (عالی): most unsubstantial
صفت — غیرمهم
غیرمهمناکافیبیاساس
فاقد جوهره، قدرت، یا اهمیت واقعی؛ بیمحتوا یا ضعیف.
Lacking substance, strength, or real significance; insubstantial or weak.
«ادله ناقص بود و بهراحتی رد شد.»
“The evidence was unsubstantial and easily dismissed.”
«استدلال او برای قاضی بیاهمیت به نظر میرسید.»
“Her argument seemed unsubstantial to the judge.”
تفاوت با واژههای مشابه
insubstantial— بیمحتوا
رسمی. تقریباً مترادف است؛ به چیزی اشاره دارد که ارزش یا ثبات واقعی ندارد.
Formal. Almost synonymous; refers to something lacking real value or solidity.