noun (اسم)formal
اسم — فوریت
فوریتعجله
نیاز یا درخواست قوی و فوری؛ فوریت.
A strong and immediate need or demand; urgency.
«فوریت وضعیت نیاز به اقدام سریع داشت.»
“The urgence of the situation required quick action.”
«او احساس فوریت ناگهانی برای رفتن فوری داشت.»
“She felt a sudden urgence to leave immediately.”
تفاوت با واژههای مشابه
urgency— فوریت
رسمی. مترادف urgence و رایج در پزشکی و متون رسمی.
Formal. Synonymous with urgence, common in medical and formal contexts.